ثبت سفارش کالا

آموزش صفر تا صد ثبت سفارش کالا در سامانه تجاری 1405

آموزش جامع ثبت سفارش کالا در سامانه تجارت (راهنمای ۱۴۰۵)

ثبت سفارش کالا مجوز اصلی و قانونی واردات کالا به کشور است که توسط وزارت صمت از طریق سامانه جامع تجارت ایران صادر می‌شود. تمامی بازرگانان حقیقی و حقوقی دارای کارت بازرگانی مکلف‌اند پیش از خریدهای خارجی و ورود کالا به گمرک، پرونده ثبت سفارش را نهایی کرده و کد ۸ رقمی دریافت کنند. بدون این مجوز، تخصیص ارز، گشایش اعتبار و ترخیص کالا امکان‌پذیر نیست.

ثبت سفارش کالا چیست و به چه مدارکی نیاز دارد؟

فرآیند واردات رسمی کالا به کشور بدون طی کردن مراحل قانونی ثبت و اخذ مجوز های لازم امکان پذیر نیست. در این میان ثبت سفارش کالا به عنوان مهم ترین و ابتدایی ترین گام قانونی در کلیه فعالیت های بازرگانی و تجاری شناخته می شود. این مجوز در واقع موافقت اولیه وزارت صنعت، معدن و تجارت با ورود یک کالای مشخص به داخل کشور است که نشان می دهد ورود این محموله از نظر قوانین اقتصادی، ضوابط ارزی و استانداردهای ملی هیچ گونه مغایرتی با قوانین جاری ندارد.

بدون داشتن این سند قانونی، هیچ بازرگانی امکان ترخیص کالا از گمرکات رسمی، تخصیص ارز از سیستم بانکی و انجام عملیات های بانکی مربوط به واردات را نخواهد داشت. فرایند مذکور از طریق بسترهای الکترونیکی صورت می گیرد تا از قاچاق کالا جلوگیری شده و آمار های دقیق از میزان ورود محصولات به کشور ثبت گردد. تجار و مهندسان فنی باید توجه داشته باشند که مجوز اولیه صدور ثبت سفارش دارای مدت زمان مشخصی است و در صورت عدم انجام واردات در بازه تعیین شده، نیازمند تمدید مجدد خواهد بود. درک صحیح این ساز و کار به تجار کمک می کند تا برنامه ریزی مالی و زمانی دقیقی برای خریدهای بین المللی خود داشته باشند و از بروز خسارت های سنگین ناشی از توقف کالا در گمرک جلوگیری به عمل آورند.

برای شروع این فرایند پیچیده بازرگانی، ارائه و آماده سازی مجموعه ای از اسناد اداری و حقوقی الزامی است. اولین و مهم ترین سند، داشتن کارت بازرگانی معتبر و فعال می باشد که نشان دهنده شخصیت حقوقی یا حقیقی دارنده آن برای تجارت بین المللی است.

سند بعدی پیش فاکتور یا همان پروفرما است که توسط فروشنده خارجی صادر شده و شامل اطلاعات دقیقی نظیر مشخصات خریدار و فروشنده، شرح کامل کالا، قیمت واحد و کل، ارزش ارز، ترم تحویل کالا، مشخصات فنی و کشور سازنده می باشد. همچنین داشتن شناسه کالا و مجوز های فنی یا بهداشتی از سازمان های ذیربط مانند اداره استاندارد یا وزارت بهداشت بسته به نوع محصول الزامی می باشد. برای تسهیل در خرید تجهیزات و تامین قطعات صنعتی معتبر می توانید از خدمات وب سایت فرایند پردازان بهره مند شوید.

علاوه بر این موارد، کارت فعالسازی سامانه جامع تجارت و داشتن کد فیدا برای فروشنده خارجی از دیگر ملزومات حیاتی هستند. تمام این اسناد باید با دقت کامل در سامانه ها بارگذاری شوند زیرا هرگونه مغایرت در اطلاعات درج شده می تواند منجر به رد پرونده و اتلاف زمان زیادی در فرایند تخصیص ارز و ترخیص گمرکی شود.

انواع روش‌های تأمین ارز در ثبت سفارش (بانکی و بدون انتقال)

روش های تامین منابع مالی یکی از کلیدی ترین مراحل در فرایند ثبت و ورود محصولات خارجی محسوب می شوند. به طور کلی، روش های تامین منابع مالی به دو دسته اصلی شامل روش های بانکی یا همان تخصیص ارز رسمی و روش های غیر بانکی یا بدون انتقال ارز تقسیم بندی می شوند. در روش بانکی، بازرگان درخواست تخصیص ارز خود را پس از ثبت پرونده در سامانه به بانک عامل ارائه می دهد. این ارز می تواند از محل ارز دولتی، ارز نیمایی یا ارز حاصل از صادرات باشد. بانک مرکزی پس از بررسی منابع و اولویت بندی کالا ها، ارز مورد نیاز را تایید و تخصیص می دهد.

استفاده از روش بانکی نیازمند طی کردن تشریفات اداری پیچیده تر، نوبت دهی در صف تخصیص و ارائه وثایق بانکی می باشد. اما از سوی دیگر، قیمت ارز تخصیص یافته در این روش معمولا اقتصادی تر و دارای نرخ های مصوب دولتی است. بازرگانانی که در صنایع حساس یا تولیدی فعالیت دارند معمولا از این طریق اقدام می نمایند تا هزینه های تمام شده کالای وارداتی خود را مدیریت کنند.

روش دیگری که در سامانه تجارت تعیین شده است، ثبت پرونده به صورت بدون انتقال ارز یا استفاده از منابع ارزی شخص می باشد. در این روش، بازرگان برای تامین مالی خریدهای خارجی خود از ارز سیستم بانکی استفاده نمی کند، بلکه منابع ارزی خود در خارج از کشور، ارز حاصل از صادرات خود یا صادرات دیگران، یا حساب های ارزی اشخاص را به کار می گیرد.

این روش دارای سرعت عملیاتی بیشتری است زیرا معطلی های مربوط به صف تخصیص بانک مرکزی را ندارد. اما قوانین سخت گیرانه ای برای این دسته از ثبت پرونده ها وجود دارد تا از خروج غیرقانونی ارز و پولشویی جلوگیری شود. کالاهایی که با روش بدون انتقال وارد می شوند باید مجاز به استفاده از این سهمیه باشند و معمولا شامل قطعات یدکی ضروری، مواد اولیه کارخانجات تولیدی و کالاهای خاص می شوند. انتخاب درست روش تامین مالی به میزان سرمایه، زمان بندی پروژه و اولویت کالای شما بستگی دارد و تصمیم گیری اشتباه در این مرحله می تواند پرونده شما را برای ماه ها متوقف سازد.

فرمول محاسبه هزینه و کارمزد ثبت سفارش کالا

فرمول محاسبه هزینه و کارمزد ثبت سفارش کالا

یکی از سوالات متداول فعالان اقتصادی، نحوه محاسبه دقیق هزینه ها و کارمزد های دولتی مرتبط با مجوز های واردات است. فرمول محاسبه کارمزد بر اساس ارزش کل فاکتور خرید (پروفرما) و نرخ ارز رسمی اعلام شده توسط بانک مرکزی تعیین می گردد.

ضریب قانونی کارمزد برابر با پنج در ده هزار یا همان نیم در هزار (۰.۰۰۰۵) از ارزش کل ریالی پروفرما می باشد. به عبارت ساده تر، برای محاسبه هزینه، ابتدا مبلغ کل پروفرما به ارز خارجی در نرخ تسعیر ارز رسمی ضرب شده تا ارزش ریالی محموله به دست آید، سپس عدد حاصل در ۰.۰۰۰۵ ضرب می شود.

علاوه بر کارمزد اولیه، ممکن است هزینه های دیگری مانند کارمزد تخصیص ارز بانکی، کارمزد ثبت شناسه و هزینه های مربوط به دریافت مجوز های سازمان های همجوار نیز به مبلغ نهایی اضافه شوند. شناخت دقیق این فرمول ها به کارشناسان مالی شرکت ها کمک می کند تا پیش بینی دقیقی از هزینه های تمام شده تجهیزات وارداتی داشته باشند و بودجه بندی پروژه های صنعتی را با دقت بالاتری به انجام برسانند.

آموزش تصویری و گام‌به‌گام ثبت پرونده در سامانه NTSW

ورود به دنیای الکترونیک تجارت نیازمند آشنایی کامل با عملکرد سامانه جامع تجارت است که به عنوان درگاه واحد بازرگانی کشور شناخته می شود. برای شروع فرایند ثبت، ابتدا باید وارد سامانه شده و با استفاده از نام کاربری و رمز عبور اختصاصی یا با استفاده از احراز هویت هوشمند وارد حساب کاربر بازرگان شوید. پس از ورود، باید نقش کاری خود را به عنوان بازرگان حقیقی یا حقوقی انتخاب نمایید.

در صفحه اصلی سامانه، بخش عملیات تجارت خارجی و سپس زیربخش مدیریت پرونده ها را انتخاب کرده و بر روی گزینه ثبت پرونده جدید کلیک کنید. در این مرحله، سیستم از شما می خواهد نوع معامله و نوع فروشنده را مشخص کنید. دقت در انتخاب صحیح این گزینه ها بسیار حیاتی است زیرا هرگونه اشتباه باعث می شود در مراحل بعدی با خطاهای سیستمی مواجه شوید. تمام اطلاعات درج شده باید با اسناد فیزیکی و پروفرمای دریافتی منطبق باشد تا پرونده بدون مشکل به مراحل بعدی ارزیابی هدایت شود.

فاز اول: ثبت اطلاعات پروفرما، فروشنده (کد فیدا) و کالا

در فاز اول ثبت پرونده، ابتدا باید تمام اطلاعات مربوط به پیش فاکتور شامل شماره پروفرما، تاریخ صدور، تاریخ اعتبار، کشور ذینفع و کشور مبدا حمل وارد شود. در بخش فروشنده خارجی، وارد کردن کد فیدا (شناسه اختصاصی اشخاص حقوقی و حقیقی خارجی) الزامی است. اگر فروشنده شما قبلا در سامانه ثبت نشده باشد، باید ابتدا از طریق بخش مدیریت فروشندگان خارجی نسبت به دریافت کد فیدا اقدام نمایید. سپس نوبت به ثبت مشخصات کالا می رسد که شامل کد تعرفه گمرکی (HS Code)، شرح تجاری، شرح فارسی، میزان گمرکی و شناسه کالا می باشد.

برای ثبت اطلاعات می توانید به درگاه اصلی سامانه جامع تجارت ایران مراجعه کرده و مراحل را تکمیل نمایید. پس از استعلام کامل شناسه کالا، ارزش ارزی و تعداد محموله نیز وارد می شود. سیستم به صورت خودکار اطلاعات وارد شده را بررسی می کند و در صورت عدم وجود مغایرت، پرونده را ثبت اولیه نموده و یک شماره پرونده اختصاصی برای پیگیری های بعدی صادر می کند.

فاز دوم: اخذ مجوزها، پرداخت کارمزد و بررسی وضعیت پرونده

پس از ثبت موفقیت آمیز اطلاعات اولیه در فاز نخست، پرونده به صورت هوشمند و خودکار به سازمان های مجوز دهنده مربوطه ارسال می شود. بسته به نوع کالای وارداتی و تعرفه گمرکی آن، ممکن است نیاز به اخذ مجوز از سازمان هایی مانند سازمان غذا و دارو، سازمان تنظیم مقررات رادیویی، اداره استاندارد یا وزارت جهاد کشاورزی باشد. کارشناسان این سازمان ها مدارک و مشخصات فنی بارگذاری شده را بررسی کرده و در صورت تایید، مجوز ورود کالا را صادر می کنند.

پس از دریافت تمامی استعلام های مثبت، پرونده به مرحله پرداخت کارمزد منتقل می شود. در این مرحله شما باید کارمزد محاسبه شده را از طریق درگاه الکترونیکی پرداخت نمایید. پس از پرداخت کارمزد، شماره پرونده رسمی صادر شده و وضعیت پرونده به حالت آماده برای ثبت درخواست تخصیص ارز تغییر می کند. پیگیری مداوم وضعیت پرونده در این فاز بسیار مهم است زیرا در صورت رد استعلام ها، باید اصلاحات لازم به سرعت صورت گیرد.

قوانین مهم: کالاهای ممنوعه و واردات بدون سابقه

قوانین بازرگانی کشور به منظور حمایت از تولید داخل و مدیریت منابع ارزی، محدودیت هایی را برای ورود برخی کالا ها وضع کرده است. گروه بندهای کالایی به ویژه کالاهای گروه چهار به طور کامل ممنوع الورود هستند و امکان ثبت پرونده برای آن ها وجود ندارد. علاوه بر این، برای بازرگانان جدید و شرکت هایی که سابقه واردات ندارند، قوانین سهمیه بندی و سقف کارت بازرگانی اعمال می شود. بازرگانان نوپا در سال اول فعالیت خود دارای سقف مشخصی برای ثبت ارزش ارزی پرونده ها هستند که این سقف معمولا ۵۰۰ هزار دلار می باشد.

اگر قصد ورود تجهیزات تخصصی صنعتی بدون سابقه قبلی را دارید، می توانید از خدمات مشاوره تخصصی شرکت های معتبر استفاده نمایید. استثنائاتی نیز برای واحدهای تولیدی دارای پروانه بهره برداری وجود دارد که می توانند با ارائه مدارک تولیدی، سقف سهمیه خود را افزایش دهند. آگاهی از این قوانین مقرراتی باعث می شود تا تجار قبل از انعقاد قراردادهای بین المللی و پرداخت پیش پرداخت به فروشندگان خارجی، از امکان پذیر بودن ورود کالا اطمینان حاصل نمایند.

خطاهای رایج سامانه تجارت و نحوه رفع آن‌ها (عیب‌یابی)

خطاهای رایج سامانه تجارت و نحوه رفع آن‌ها (عیب‌یابی)

کار با سیستم های آنلاین بازرگانی همواره با چالش ها و خطاهای سیستمی همراه است که می تواند روند کار تجار را متوقف کند. برخی از این خطاها ناشی از قطعی ارتباط میان سامانه های مختلف مانند گمرک، سازمان توسعه تجارت و بانک مرکزی است و برخی دیگر به دلیل ورود نادرست اطلاعات رخ می دهد. برای عیب یابی سریع، ابتدا باید متن دقیق پیام خطا و کد عددی نمایش داده شده در سامانه بررسی شود.

استفاده از مرورگرهای بروز شده و پاک کردن حافظه کش مرورگر معمولا بسیاری از مشکلات بارگذاری صفحات را برطرف می سازد. همچنین قطعی در سامانه های استعلامی باعث عدم تایید موقت پرونده ها می شود که در این شرایط باید ساعات دیگری اقدام به ثبت مجدد نمود. آشنایی با ارورهای متداول و روش های برطرف کردن آن ها به شما کمک می کند تا بدون اتلاف زمان و بدون نیاز به مراجعه حضوری به ادارات دولتی، مشکلات پرونده خود را مدیریت نموده و روند دریافت مجوزهای قانونی را سرعت بخشید.

خطاهای مربوط به عدم تطابق کارت بازرگانی و کد فیدا

یکی از رایج ترین خطاهایی که کاربران با آن مواجه می شوند، خطا در عدم تطابق اطلاعات کارت بازرگانی یا عدم تایید کد فیدا فروشنده خارجی است. این خطا زمانی رخ می دهد که اطلاعات ثبت شده بازرگان در اتاق بازرگانی یا سامانه جامع تجارت بروزرسانی نشده باشد یا کارت بازرگانی دارای انقضا باشد. در صورت بروز این مشکل، بازرگان باید ابتدا وضعیت کارت خود را در سامانه پایش کارت بازرگانی بررسی کند. در خصوص کد فیدا، اگر نام یا مشخصات شرکت خارجی دقیقا با اطلاعات درج شده در پروفرما مطابقت نداشته باشد، سامانه از ادامه ثبت جلوگیری می کند.

برای رفع این ارور، باید مدارک ثبتی کمپانی خارجی دوباره در بخش مدیریت فروشندگان خارجی بارگذاری شود تا استعلام فیدا نهایی گردد. شرکت فرآیند پردازان با داشتن دفاتر فعال در کشورهای چین و ترکیه می تواند در فرآیند استعلام و صحت سنجی فروشندگان خارجی به بازرگانان کمک نماید. تطابق دقیق حروف و اسامی لاتین در این مرحله برای جلوگیری از رد پرونده الزامی است.

خطاهای تایید شناسه کالا و سهمیه تخصیص ارز

بخش دیگری از خطاهای رایج مربوط به عدم تایید شناسه کالا یا اتمام سهمیه ارزی بازرگان است. شناسه کالا کد ۱۳ رقمی است که ساختار و ویژگی های محصول را مشخص می کند. در صورت بروز خطا در این بخش، باید از سامانه استعلام شناسه کالا و خدمت (CID) استفاده نمایید تا مطمئن شوید شناسه انتخابی فعال و دارای تاییدیه فنی است. قوانین تجارت بین الملل مطابق با استانداردهای سازمان جهانی گمرک WCO نیازمند انطباق دقیق شناسه کالا با تعرفه های گمرکی می باشد.

خطای سهمیه ارز نیز زمانی رخ می دهد که ارزش پرونده جدید از سقف سهمیه واردات سالانه بازرگان یا سهمیه دفتر تخصصی مربوطه فراتر رفته باشد. برای رفع خطای سهمیه ارز، تجار باید یا ارزش پرونده را کاهش دهند یا از طریق ارائه مدارک اثبات تولید و نیاز مبرم صنعتی، درخواست افزایش سهمیه ارزی را در سامانه به ثبت برسانند. مدیریت دقیق شناسه ها و سهمیه ها مانع از مسدود شدن پرونده ها در مراحل نهایی می شود.

جمع‌بندی و راهنمای دریافت مشاوره تخصصی

انجام موفقیت آمیز مراحل بازرگانی و ورود کالا نیازمند تسلط کامل بر قوانین گمرکی، مقررات ارزی و روش های فنی کار با سامانه‌های دولتی است. کوچک ترین اشتباه در ثبت اطلاعات پروفرما، انتخاب تعرفه گمرکی یا انتخاب روش تامین ارز می تواند منجر به رسوب کالا در گمرکات، جریمه های مالی سنگین و عدم امکان ترخیص محموله شود. به همین دلیل، همراهی با تیم های مجرب بازرگانی و فنی مهندسی شانس موفقیت شما را بسیار افزایش می دهد.

مجموعه فرآیند پردازان با بهره گیری از نیروی متخصص کارآزموده و با دارا بودن دفاتر تجاری فعال در کشور های چین و ترکیه، آماده ارائه راهکارهای جامع تامین، واردات و اخذ مجوزهای لازم برای صاحبان صنایع است. شما می توانید برای پیشبرد سریع تر پروژه ها و جلوگیری از بروز خطاهای احتمالی از مشاوره تخصصی مهندسان و کارشناسان این مجموعه بهره مند شوید.

مدیریت صحیح زنجیره تامین، کلید اصلی موفقیت هر کسب و کار صنعتی در رقابت های بازار امروز به شمار می رود. برای کسب اطلاعات بیشتر، رفع اشکالات پرونده‌های بازرگانی و تامین تجهیزات صنعتی از برندهای معتبر بین‌المللی، می‌توانید با کارشناسان متخصص ما در ارتباط باشید و سوالات یا دیدگاه‌های خود را در بخش نظرات با ما به اشتراک بگذارید.

سوالات متداول درباره ثبت سفارش کالا (FAQ)

در این بخش به بررسی پاسخ های دقیق و کاربردی به پنج سوال کلیدی و پرکرار تجار و فعالان اقتصادی در زمینه ثبت پرونده های وارداتی می پردازیم تا مباحث مطرح شده کامل تر گردند.

مدت اعتبار اولیه مجوزهای صادره از سوی سامانه جامع تجارت معمولا شش ماه (۱۸۰ روز) از تاریخ صدور نهایی پرونده می باشد. تجار و واردکنندگان موظف هستند در این مدت زمان اقدامات لازم برای تخصیص ارز، خرید کالا و حمل آن به گمرکات کشور را انجام دهند. اگر به هر دلیلی فرایند واردات محموله در این مدت زمان به پایان نرسد، بازرگان باید پیش از انقضای تاریخ اعتبار، درخواست تمدید پرونده را در سامانه به ثبت برساند. تمدید پرونده معمولا برای دوره های سه ماهه انجام می پذیرد اما نیازمند بررسی مجدد اولویت های ارزی و مجوزهای سازمان های همجوار است. در صورتی که قوانین جدیدی در زمان تمدید وضع شده باشد، پرونده باید با قوانین جدید مطابقت داده شود.

عدم تمدید به موقع باعث می شود که امکان ترخیص کالا از گمرک یا طی مراحل تخصیص ارز بانکی سلب شده و پرونده دچار مشکلات حقوقی گردد. بنابراین پیگیری تاریخ انقضای پرونده ها از وظایف مهم کارشناسان بازرگانی شرکت ها می باشد.

فرمول قانونی برای محاسبه میزان کارمزد پرداختی به دولت بر اساس ارزش کل پروفرما به ریال تعیین می شود. ضریب این محاسبه برابر با ۰.۰۰۰۵ (نصف فی هزار) از ارزش ریالی کل محموله ثبت شده در پروفرما است. برای محاسبه، ابتدا مبلغ ارز درج شده در پیش فاکتور در نرخ تسعیر ارز رسمی (اعلام شده در سامانه) ضرب می شود تا ارزش کل پروفرما به ریال مشخص گردد.

سپس این عدد ریالی در ضریب ۰.۰۰۰۵ ضرب شده و مبلغ دقیق کارمزد به دست می آید. به عنوان مثال، اگر ارزش کل محموله ای معادل ۲۰ هزار دلار باشد و نرخ تسعیر ارز ۵۰۰ هزار ریال فرض شود، ارزش ریالی محموله ۱۰ میلیارد ریال خواهد بود. با ضرب این عدد در ضریب قانونی، مبلغ کارمزد پرداختی برابر با ۵ میلیون ریال می گردد. این مبلغ باید از طریق درگاه پرداخت الکترونیکی موجود در سامانه تسویه شود. عدم پرداخت این کارمزد مانع از صدور مجوز نهایی و پیشبرد پرونده در مراحل ارزی خواهد شد.

بله، امکان ثبت پرونده برای دارندگان کارت بازرگانی جدید و بدون سابقه قبلی وجود دارد اما این کار تحت شرایط و ضوابط مشخصی صورت می گیرد. طبق مقررات اجرایی صادرات و واردات، بازرگانانی که در سال اول اخذ کارت بازرگانی خود هستند با محدودیت سقف ارزی مواجه می شوند.

این سقف برای کارت های بازرگانی حقیقی و حقوقی جدید معمولا تا سقف ۵۰۰ هزار دلار در سال تعیین شده است. همچنین نوع کالاهای قابل ورود برای افراد بدون سابقه محدودتر بوده و اولویت با کالاها و تجهیزات مورد نیاز خطوط تولید است. شرکت های تولیدی که دارای پروانه بهره برداری رسمی هستند می توانند با ارائه مدارک اثبات نیاز تولیدی خود، از استثنائات قانونی بهره مند شده و سقف سهمیه ارزی بیشتری دریافت کنند.

همچنین همکاری با مجموعه های باسابقه مانند فرآیند پردازان می تواند مسیر تامین قطعات را هموار سازد. بنابراین عدم داشتن سابقه مانع کلی نیست اما نیاز به مدیریت دقیق سهمیه ها دارد.

تغییر وضعیت پرونده به حالت رد پیش فاکتور نشان دهنده وجود اشتباه یا عدم تایید مدارک توسط کارشناسان سامانه یا سازمان های مجوز دهنده است. در این حالت بازرگان باید با مراجعه به بخش تاریخچه پرونده، علت دقیق رد شدن را مطالعه کند. دلایل رایج برای رد پرونده شامل عدم تطابق تعرفه گمرکی با شرح کالا، نقص در مشخصات فنی پروفرما، منقضی شدن تاریخ پروفرما، عدم تایید کد فیدا فروشنده یا نداشتن سهمیه ارزی می باشد.

برای حل این مشکل، بازرگان باید ابتدا ایرادات اعلام شده را در پیش فاکتور دریافتی از فروشنده برطرف کرده و فایل اصلاح شده را مجددا بارگذاری نماید. سپس با ویرایش پرونده در سامانه، اطلاعات جدید را جایگزین کرده و درخواست را مجددا برای ارزیابی ارسال کند. پیگیری مداوم و پاسخگویی سریع به نظرات کارشناسان باعث می شود تا پرونده به سرعت از حالت رد شده خارج شده و به جریان اداری بازگردد.

تفاوت اصلی میان این دو روش در نحوه تامین و منشا منابع ارزی استفاده شده برای خرید کالا از فروشنده خارجی نهفته است. در روش با انتقال ارز (بانکی)، بازرگان منابع ارزی خود را از طریق سیستم بانکی کشور و با نرخ های مصوب دولتی یا نیمایی تامین می کند. این روش نیازمند صف تخصیص ارز بانکی و ارائه وثایق می باشد اما هزینه تمام شده ارز در آن مناسب تر است.

در مقابل، روش بدون انتقال ارز زمانی استفاده می شود که بازرگان نیاز یا تمایلی به دریافت ارز از بانک مرکزی ندارد و منابع ارزی خود را از محل حساب های ارزی خارج از کشور، ارز حاصل از صادرات خود یا دیگران تامین می کند. روش بدون انتقال ارز سرعت عملیاتی بالاتری دارد اما فقط برای دسته خاصی از کالاها مانند مواد اولیه و قطعات یدکی ضروری مجاز می باشد. انتخاب میان این دو روش به نوع کالا، اولویت ارزی و زمان بندی پروژه تجاری بستگی دارد.

نظر خود را وارد کنید

آدرس ایمیل شما در دسترس عموم قرار نمیگیرد.

برچسب ها: